Kada skulpturalne forme ožive prostor
PROJEKTI KAO SKULPTURE KOJE OŽIVLJAVAJU OKO AMBIJENTA
Različite filozofije i načini oblikovanja prostora, od feng shui-ja, preko wabi sabi-ja, do japandi stila, zasnovani su na kreiranju neprekinutih tokova u prostoru. Ovi tokovi se transformišu preko površina i materijala, kako bi se formirala udobna, harmonična i opuštajuća atmosfera. U našim projektima, ove tokove stvaramo vajanjem arhitekture oko svakodnevnog života. Meki prelazi između ambijenata, fluidne forme i atraktivni mikroambijenti, nastaju oko funkcija, oko kojih poput fluidne mase izlaze u slobodan prostor, a zatim se vraćaju u površine zidova, podova ili plafona.
U stanu koji smo projektovali prema principima fluidnosti prostora, glavni zadatak je bio da na nesvakidašnji način povežemo površine, tako da ne postoje oštri uglovi, ivice i ćoškovi, već da svaka celina prirodno prelazi u sledeću. Da bismo ovo postigli, koristili smo zaobljene forme, ali i prodore površina kroz posebno koncipirane otvore, koji stan oblikuju kao prozračnu, živu skulpturu.
Dnevnu zonu stana osmislili smo kao prozračan i udoban prostor sa nameštajem zaobljene geometrije, u kome tekstili poput pliša daju mekoću i luksuz ambijentu namenjenom opuštanju. U skulpturalnom postupku kreiranja fronta dnevne sobe, neizbežnu pravougaonu geometriju tehnike artikulisali smo kroz nežne trake pravilne geometrije, oko kojih se formira izvajana struktura koja izvire iz ravni zida i vizuelno ograničava i smekšava stroge ivice prostora za odlaganje. Kao akcenat i kulminacija fluidnosti na ovom frontu, kreiran je zaobljeni prostor za biljku, koji na nivou eksponata u organski izvajanoj niši prikazuje detalj prirode u enterijeru.
Istovetni postupak vajanja slobodne forme oko pravougaonih elemenata ponovljen je i u zoni kuhinje. Linearna kuhinja osmišljena je u dva tona: peščanoj nijansi gornjih elemenata i toploj teksturi drveta na donjoj. Kako bi se masivnost elemenata vizuelno olakšala, završni potez horizontalnih površina sveden je na linije pulta i otvorene police. Ovi svedeni linearni pravci uranjaju u vajanu formu organskih otvora, koja preuzima horizontale i zaobljenom geometrijom ugao kuhinje transformiše u luk koji otvara pravac prema dnevnoj sobi. Ovaj pravac po sredini kuhinje prati i dugačko kuhinjsko ostrvo koncipirano tako da se funkcije pripreme hrane i okupljanja odvijaju istovremeno na samom kuhinjskom elementu.
Kao prostor potpunog mira i opuštanja, spavaću sobu smo osmislili kao utočište u kom se skulpturalna struktura zida iznad uzglavlja kreveta pojavljuje u slojevima. Ova slojevitost kroz organske forme luka i kruga omogućila je da kreiramo dubinu prostora, ali i smeštanje dekorativnih detalja, poput ogledala, u posebno izvajane niše. Na ovaj način postigli smo efekat utiskivanja dekora u zid onako kako bi bio utisnut u meki materijal, poput gline, i time postigli vizuelnu mekoću prostora spavaće sobe. Kao i u dnevnoj sobi, krevet i njegovo uzglavlje urađeni su u plišu, kako bi i taktilni elementi prostora pratili mekoću vizuelnog izraza.
Radna zona je u potpunosti dizajnirana kao niša za sebe, pa se tako između lučnih formi zidova i masiva ormana pojavljuje radni kutak. Formiranjem niše unutar niše – bočne strane radne zone, kao prostranog otvora sa policama, izbegnuta je stroga ravan zida, a zona se prirodno pruža prema dubini prostora i narednom mikroambijentu. Ovakav ušuškani prostor sa lučnim otvorima i zidovima dodatno je naglašen i lukom na plafonskoj rasveti, koji osvetljava radnu nišu, prateći geometriju u izraz vajanih struktura.
Kao najslobodniji prostori za dizajn, kupatila u ovom stanu postaju oaze nalik svetlim pećinama, u čije su organske forme umetnuti funkcionalni detalji. Savijanje vajanog sloja zida fluidno se razvija od toaleta preko umivaonika do tuš kabine, stvarajući transformacije po visini i dubini prostora koje prostor tretiraju kao slobodnu skulpturu. Kako bi se dodatno naglasila fluidnost geometrije, u ovom prostoru su pravougaoni prostori za odlaganje zamenjeni kružnim, a kao motiv iz ostatka stana se ponavlja i prostor za biljku koji naglašava inspiraciju iz prirode kojom je vođen organski stil stvaranja arhitekture ovog stana.
Ovaj stan oblikovan je postupkom vajanja arhitekture oko svakodnevice kao jedinstvena prostorna celina. Zidovi, prostori za odlaganje i dekorativni elementi tretirani su kao kontinuirana masa koja se modeluje, nanosi i oduzima, kako bi se oko pojedinačnih namena formirale zaobljene niše, prodori i prelazi bez oštrih prekida. Ovakvim pristupom, prostor se razvija kao skulptura u kojoj se funkcije ne raspoređuju u okvire pravougaonih površina, već utiču na njihove granice, savijajući ih i transformišući prema načinu korišćenja. Slojevi, udubljenja i ispupčenja definišu mikroambijente, dok se celina čita kao živa skulptura u stalnoj transformaciji.